Het verlies van een vriendin.

Gepubliceerd op 1 augustus 2018 03:40

Een minder leuke blog, maar het houdt mij bezig. Gisteren was haar verjaardag. Ze zou 27 jaar zijn geworden. Tot mijn grote verdriet overleed mijn lieve vriendin Tessa totaal onverwacht op 27 mei 2018. Ze zou niet anders willen dan dat we haar leven zouden vieren, dus ik heb een rosébiertje op haar gedronken en onze mooie momenten herdacht.

Hoe ga ik om met het verlies van een goede vriendin? Het klinkt cliché, maar ik heb goede en slechte dagen. Ik heb een drukke baan, dus op het moment dat ik aan het werk ben, heb ik het simpelweg vaak te druk om er bij stil te staan. Soms zijn er momenten dat mijn gedachten afdwalen naar Tessa. Wanneer ik haar favoriete nummer op de radio hoor, ik voorbij de schappen met haar favorieten loop: Kriek en Bugels, alleen in de pauze een sigaretje rook en na een drukke dag naar huis fiets. De moeilijkste momenten vind ik de speciale dagen: 27 juni - een maand na haar overlijden, roze maandag welke we samen zouden vieren en haar verjaardag. Zo zullen er vast nog veel van deze dagen volgen. Op die dagen ben ik prikkelbaar, voel ik me down en heb ik huilbuien. Ik mis haar zó!

En nu dan? Ik laat het over me heen komen. Het verdriet is groot. Ik kan en wil het nog niet accepteren. Daar is het nog te vroeg voor. Ik merk dat ik me afsluit voor mensen die dicht bij me willen komen. Er bekruipt me op dat moment de angst om hun ook te verliezen. Dit is vanwege mijn traumatische verleden altijd al zo geweest, maar het overlijden van Tessa heeft deze angst sterker gemaakt. Dit is natuurlijk geen gezonde gedachtegang, dus ik heb besloten om een afspraak te plannen bij de psycholoog zodat ik dit en de gebeurtenissen rondom haar dood kan bespreken. Verder wil ik graag iets tastbaars creëren. Tessa is gecremeerd en daardoor is er geen plekje wat ik kan bezoeken. Ik denk nog na over de invulling hiervan.

Heb jij ervaring met het verlies van een dierbare? Hoe ben jij hiermee omgegaan? Laat het me weten in een reactie.

- Achter elke traan van verdriet schuilt een glimlach vol herinneringen -

31/07/1991 - 27/05/2018


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Loes
8 maanden geleden

Hallo Marloes,

Allereerst heel veel sterkte met het verlies van je vriendin. Zelf heb ik 4 jaar geleden mijn beste vriend verloren door een ongeluk. Ik heb het hier ook heel erg moeilijk mee gehad.wij gingen vaak terug naar de plek waar het was gebeurd en hebben daar een monument laten plaatsen. Hier stond ik stil bij de mooie momenten en probeerde ik het te verwerken. Op zijn sterf en verjaardag vier ik zijn leven, maar pijn zal het altijd blijven doen. Uiteindelijk zal je het een plek gaan geven, dit heeft hij mij ook jaren geduurd. Geef het de tijd en wees verdrietig als jij dat wil. Ik begrijp heel goed dat je mensen op afstand wil houden, om jezelf te beschermen voor nog een verlies. Toch raad ik aan dit niet te doen, je hebt het leven namelijk niet in de hand. En door mensen op afstand te houden ga je mensen ook kwijt raken. En dat is ook een soort van verlies. Ik deed dit ook, maar heb ingezien dat ik daar niks mee op ging schieten. Het leven gaat toch door, dus leef jouw leven. Dat is wat je vriendin waarschijnlijk ook had gewild en misschien helpt het om daar aan vast te houden.

Andrea
8 maanden geleden

Ik ben twee jaar geleden een lieve vriendin verloren, ze kwam om tijdens haar vakantie in Zuid-Amerika. Het blijft onwijs moeilijk, ook nu nog. Maar het allerbelangrijkste wat ik je wil meegeven is: druk het niet weg. Laat het verdriet er zijn en huil, schreeuw, praat. Ook al betekent dat dat je midden in een supermarkt staat te janken. De enige weg is door het verdriet heen, niet er omheen. En ja, die angst om meer dierbaren te verliezen herken ik heel goed. Veel sterkte en een dikke knuffel!

Evita
8 maanden geleden

Wat een mooi, kwetsbaar stuk. Ik vind het verstandig van je dat je er hulp bij hebt gezocht, want het is niet niks.
Ik vind het jammer dat ik dit berichtje nu pas lees (2aug) want ik was er graag voor je geweest die dag. Heel veel sterkte en je hebt mijn nummer, voor de goede en de slechte dagen ❤️

Karin jansens
8 maanden geleden

Hoi Marloes,
Ik weet een beetje hoe je u voelt.Heb ook veel familie verloren zoals mijn vader 47 jaar,Mijn broer 40 jaar nog een broer 58 jaar nog een broer 58 jaar mijn moeder valt van de trap dood.
Mijn zus hartstilstand leeft gelukkig nog.
Mijn andere zus gezwel in de borst.
Mijn schoonzus 43jaar kanker dood.
En dan zwijg ik nog maar van oma's en opa's en naaste familie. Heb ik redelijk goed opgevangen,met heel veel ups en downs.
Ben er altijd voor gegaan,ben altijd positief.
Maar afgelopen maandag 30 juli ging ik werken en word ik aangereden op het fietspad.
Nu ben ik echt gebroken, heb het heel slecht.
Kan helemaal niets.
NU BEN IK KAPOT EN WEET NU ZO 1/2 GEEN OPLOSSING